146 Esprit de Corps. Stalenboek

146 Woosje Wasser Kunstenaarsboeken

Esprit de Corps. Stalenboek 2004

Dertig bladen van agenda 2000 in kaft (22 x 20 cm) en cassette

Textiel, papier, inkt, potlood, garens.

Stalenboek in de (familie)agenda van 2000. Corps mag hier dus overdrachtelijk worden begrepen als aanduiding voor degenen die me het meest naast staan (denk aan het woord "corps" als benaming voor een (studenten)vereniging.

De stalen zijn daarom dit keer voornamelijk gekozen in zoverre ze restanten zijn van

les robes de ma vie: kleren, stoffen en patronen zoals ze horen bij de diverse fasen en belangrijke gebeurtenissen in mijn leven en in dat van die me lief zijn.

Stalenboeken maken is vooral ook lijstjes maken, agenda's bijwerken.

Herinneringen, flarden van de Tiengeboden, groepje dijkhuizen in de Ooijpolder,

van een tuin ergens in een gehucht tussen Bourges en Sancerre of van een hoog huis
in een oud Brabants stadje. Dat alles versierd met staaltjes stof en verbindingsdraden 
en zo vermengd met wat knipseltjes van patronen uit de rest van de wereld.

 

145 De vrede komt. Schutsrol

145 Woosje Wasser Kunstenaarsboeken

De Vrede komt tot Vervulling,  1996

Schutsrol  155 x 10 cm

in suède tasje 23 x 22 cm en cassette Liesbeth Visser 23 x 23 cm.

Textiel, leer, papier, textielverf en -stiften, garens.

De vrede komt tot vervulling

totdat geen maan er meer is.

Dan dragen de bergen vrede

de heuvelen stralend het recht.

Schutsrol op geprepareerde zijde met bijbehorend tasje

om naar Ethiopisch voorbeeld als amulet mee te dragen.

 De tekst  is een fragment uit de Psalmvertaling van Ida Gerhardt.

 

                                                                       

                                          

                                                                      

144 Jaren Later II. Dodenboek

144 Woosje Wasser Kunstenaarsboeken

 Jaren Later. Dodenboek, 1994

4 x 4 pagina's van ongebleekte katoen in omslag (23 x 22 cm)

en kaft 24 x 24 cm  

Textiel, textielverf en -stiften, potlood.

Tekst van Gerrit Kouwenaar

Jaren later is dit,

een vandaag.

Dun goud van vergeefsheid, het bladdert.

Dit gaat over jeugd,

wat er geweest is, is er steeds nog even.

Het uiterste afscheid....

men ziet het eind van de tuin.

                                                                                   

                                                                                    

                                                                                     

                     

Zie Jaren Later I post 21, juni 2014